جایزه شعر خبرنگاران در دومین دوره به مجموعه شعر " شاید گناه از عینک من باشد " سروده علیرضا طبایی تعلق گرفت و از کتاب های " تو کجاست " اثر م . موید و " ساعت ۱۰ صبح بود " اثر احمدرضا احمدی تقدیر شد . همچنین هیات داوران این دوره از زنده یاد عمران صلاحی که با مجموعه شعر " ان سوی نقطه چین ها " در میان نامزدهای نهایی حضور داشت به پاس تلاش ارزشمندش در گسترش شعر تجلیل کرد .

مراسم پایانی این دوره که قرار بود در تاریخ ۲۹ بهمن ماه در موزه ملی فرش ایران برگزار شود ، به دلایل نامشخص مطابق برنامه ریزی صورت گرفته انجام نشد و سرانجام هیات داوران تصمیم گرفت در همان تاریخ با حضور در منزل طبایی ( برگزیده نهایی این دوره ) جایزه را به او اهدا کند . انچه در پی می اید گزارشی از این مراسم است .

محمد هاشم اکبریانی ( دبیر جایزه شعر خبرنگاران ) :  

در واقع امروز ، ما باید میزبان شما و شما باید میهمان ما می بودید که متاسفانه شرایط به گونه ای پیش رفت که این طور نشد و ما باید به شکل شایسته تری از شما تقدیر می کردیم . شما به گردن شعر امروز حق دارید و یکی دو نسل از شاعران خودشان را مدیونتان می دانند و باید بیش از اینها به شعرتان توجه شود و گسترده تر این مطرح باشید ، ولی خب گاهی عواملی دخالت می کنند که یک شاعر ان طور که شایسته است معرفی نمی شود . داوران جایزه شعر خبرنگاران برای انتخاب کتاب برگزیده ، علاوه بر اینکه به شعر یک سال توجه داشته اند ، خواسته اند شاعران و شعرهای شاخصی هم که از چشم جامعه ادبی پنهان مانده اند ، بیشتر عرضه شوند . همچنان که در داوری سال گذشته مجموعه شعری از یک شاعر جوان و تازه کار به عنوان اثر برگزیده انتخاب شد .

در جایزه امسال که حضور شاعران پیشکسوت و جوان چشمگیر بود،  این افتخار نصیب ما شد که با توجه به حقی که جنابعالی در حوزه شعر دارید ، کتابتان به عنوان اثر برگزیده معرفی شود .

علیرضا بهنام ( عضو هیات داوران جایزه شعر خبرنگاران ) : 

واقعا باعث افتخارم هست که در جریان این جایزه توانستم با شعر و شخصیت حضرتعالی بیشتر اشنا شوم . پیش از این ، اثری را به صورت کتاب از شما مطالعه نکرده بودم و در نشریات با اثارتان اشنا بودم اما فکر می کنم جا دارد این کتاب را همه بخوانند و امیدوارم این جایزه باعث شود در جامعه ادبی ما این کتاب بیشتر دیده و خوانده شود و در واقع موجب شود که با کار بسیار ارزشمند شما در طول این سال ها ، جامعه ادبی ما بیشتر اشنا شود .

علیرضا بهرامی ( عضو هیات داوران جایزه شعر خبرنگاران ) :  

در ابتدای صحبت یادی کنم از نامزدهای سال گذشته و برگزیده سال گذشته اقای غلامرضا بروسان و همچنین از نامزدهای امسال خانم ها جعفری و یحیایی و اقایان طالبیان ، شریفیان ، موسوی ، ولیئی ، رمضانی فرخانی و در مجموع هفت نفر دیگر غیر از مرحوم عمران صلاحی که تجلیلی جایزه امسال هستند و اقایان م . موید و احمدرضا احمدی دو تقدیری جایزه امسال و اقای علیرضا طبایی برگزیده نهایی این دوره که انصافا در جلسه پایانی هیات داوران برای انتخاب اثر برگزیده رقابت تنگاتنگی بود ، که در نهایت و با فاصله بسیار اندک این رتبه بندی ها صورت گرفت و امیدوارم فرصتی پیش اید که در جلسه ای از ان دوستان هم تقدیر شود . ما خیلی دوست داشتیم که امروز نامزدها شعرخوانی کنند که متاسفانه به ان شکلی که برنامه ریزی شده بود ، صورت نگرفت .

اما به عقیده من جایزه شعر خبرنگاران دو ویژگی دارد که ضامن ماندگاری و پویایی ان خواهد بود ، یکی اینکه متفاوت است از ان دسته جایزه هایی که وابستگی های حمایتی به ارگان های مختلف دارند و با توجه به هزینه هایی که برای داوری و تجلیل از برندگانشان صورت می گیرد ، به محض تعویض مدیریت ها و قطع شدن حمایت ها ، دچار جوانمرگی می شوند . دومین ویژگی بارز جایزه شعر خبرنگاران تعلق نداشتن به گرایش های خاص فکری در حوزه ادبیات و شعر است . این گرایش ها بعضا باعث اختلافات درون گروهی می شود و طبق تجربیات گذشته مشکلاتی را برای بعضی از جایزه ها به وجود اورده است . ترکیب متکثر هیات داوران جایزه شعر خبرنگاران ، این ارزش را برای انتخاب های ان به همراه اورده که چون اکثریت با گرایش فکری خاصی نیست ، انتخاب از سلامت بیشتری برخوردار است و در واقع ویژگی خاص این جایزه ، نهایت احترام دوستان به رای یکدیگر است که باعث می شود جایزه شعر خبرنگاران از سلامت بیشتری برخوردار شود . اگر بخواهم این جایزه را از دید یک مخاطب ارزیابی کنم ، باید بگویم که نه جایزه شعر خبرنگاران اکراه داشت از اینکه یک جوان شهرستانی برگزیده اش باشد و نه اصرار داشت بر اینکه کشف استعداد صورت دهد که نوع نامزدها و برگزیده نهایی دوره دوم نشان دهنده این مساله است . به نوعی می توانم بگویم که اصالت شعری سرلوحه انتخاب دوستان بود و این یعنی صداقت . و صداقت گوهر کمیابی است که در جامعه امروز بیش از هر چیزی به ان احتیاج داریم . این دیدگاه شخصی من هست که فکر می کنم ما در شعر امروز بیشتر به صداقت و صحت و صلابت نیاز داریم تا هرگونه ژست شهامت ، ازادگی ، روشنفکری و امثالهم . انچه که باعث ماندگاری شعر در طول تاریخ شده است ، همین عنصر صداقت است . از این جهت خیلی خوشبختم که انتخاب امسال ما مجموعه شعر " شاید گناه از عینک من باشد " است ، چون ارزیابی ها و انتخاب ها بر اساس اثار صورت گرفته است . در واقع من از چند جهت خوشحالم ، یکی اینکه بالاخره در شرایطی که برخی از دوستان شاعر ، از بهره برداری از یک سری تریبون های خاص و حمایت های خاص محروم هستند ، باز صداقت جایزه شعر خبرنگاران ، ان را به سمتی می کشاند که انتخابش بتواند یکی از انتخاب های فارغ از این ذهنیت سازی ها باشد . دوم اینکه انتخابی صورت گرفت که شاعرش و ان مجموعه شعر ریشه در گذشته دارد و سرشاخه هایش نگاه به افق های پیش رو . در واقع نه مقاومت خاصی در برابر نواوری دارد و نه تعصب خاصی در مقابل سنت های گذشته و سوم خوشحالم از حضور در این فضا که ما را به این نتیجه می رساند که انچه از گذرگاه قضاوت تاریخ ، زمانه و مردم قابل دریافت و شناخت هست ، همین عنصر صداقت است ، از این جهت که ما به شاعرانی نیاز داریم که منش و روش زندگیشان منطبق با دیدگاه هایی باشد که مدام در اظهارات رسمی و حتی در اثارشان بیان می کنند . شخصا همیشه مشتاق هنری بودم که کاملا ساری و جاری در زندگی ما باشد . سرانجام اینکه این انتخاب توسط گروهی صورت گرفت که من فقط عضوی از انها بودم و یک حق رای بیشتر نداشتم .

نوع برگزاری این جلسه نیز برای من دل انگیز است از جهت اینکه این گروه ، نمایندگان قشری از جامعه هستند که نزدیکترین ارتباط را با توده مردم دارند و اگر ما از شاعران انتظار داریم که نسبت به درد بشری و جهان پیرامونشان دارای حساسیت باشند ، این انتظار نسبت به کسانی که وظیفه اطلاع رسانی را به عهده دارند نیز احساس می شود . به این نسبت ، فکر می کنم چون اندیشه شی یا متاعی نیست که بشود ان را در جایی محدودش کرد و تجربه هم این را ثابت کرده است ، و ما اگر انسان های هوشمندی باشیم تجربه های به نتیجه نرسیده گذشته را تکرار نمی کنیم .

خیلی خوشحالم که جایزه شعر خبرنگاران از ان دست جایزه هایی شد که اگر مکان رسمی و عمومی برای برگزاری پیدا نکرد ماهیت وجودیش به مخاطره نیفتاد و به نحو احسن توانست به سرانجام برسد و این حاصل تلاش تمام کسانی است که در این راه زحمت کشیدند . اقای اکبریانی ، اقای بهنام ، اقای توکلی ، خانم جدیری ، خبرگزاری ایسنا ، مهر ، فارس و اقای ماهزاده ، خانم صالحی ، خانم دستاران ، اقای همایون و حتی رییس موزه ملی فرش ایران که در این زمینه متحمل زحماتی شد . سخن اخر اینکه بزرگترین حامیان ما در این زمینه دوستان شاعر و خبرنگار بودند که یک نمونه از ان ها اقای فرازمند در اینجا حضور دارند . من فکر می کنم اگر جایزه شعر خبرنگاران بعد از این هم به هر نحوی برگزار شود ، دست کم دو دوره نخستش کاملا قابل ثبت در تاریخ و قابل افتخار است .

علیرضا طبایی ( برگزیده نهایی جایزه شعر خبرنگاران ) :

اول از همه از حضور شما و حسن ظن شما سپاسگزاری می کنم و به همه خیر مقدم می گویم . این جایزه از این جهت برای من ارزش دارد که وابسته به هیچ سازمان یا نهاد حکومتی نیست و به صورت کاملا خودجوش و مردمی برگزار می شود و اینکه شما فرمودید در مورد میزبانی و میهمانی ، باید عرض کنم که این مساله خود ، یک فتح باب مبارکی شد ، زیرا روال شایسته تر و خوب تر این است ، از کسی که شایستگی خاصی در یکی از زمینه های هنر دارد به صورتی تقدیر شود و رفتن به منزل او ، خود نوعی بزرگداشت است و امیدوارم فرصتی دست دهد تا بتوانید مراسم مورد نظرتان را هم برگزار کنید . اما نفس امدن شما ، برای من خیلی افتخارامیز است و می تواند مبنای یک کار پسندیده و جالب باشد ، همین که شما با پای خود به محل زندگی یکی از برگزیدگان و یا یکی از کسانی که به نحوی در پیشبرد هنر نقش داشته ، تشریف می برید ، این گونه ای بزرگداشت است و من تصور می کنم خیلی ارزشمند باشد .

دو نکته ای که باید به ان اشاره کنم ، یکی اینکه به اعتقاد من در انتخاب یک اثر باید بیش از هر عامل دیگری به شعر بودن ان توجه کرد ، یعنی اگرچه ملاحظات سیاسی ، صنفی ، گروهی ، وابستگی ها و رعایت خیلی از دیدگاه ها می تواند در انتخاب ها موثر باشد اما متاسفانه چیزی که امروز و در این سال های اخیر ، در محاق کم لطفی و فراموشی افتاده ، همین توجه به شعریت اثر هست و شاید به همین دلیل شعر امروز ما دچار تشتت و بحران مخاطب شده است . بنابراین گاهی خیلی چیزها در هنر هست اما ان جوهر ناب هنری که می باید باشد ، جایش خالیست . دوم ، خوشحالی من از این بابت است که می بینم بعد از پنجاه سال که در این وادی قدم می زنم ، امروز کتابم در کنار کتاب شاعران جوانتر ، در کنار کتاب شاعرانی از نسل های تازه تر مورد توجه قرار می گیرد ، و این باعث امیدواری ام می شود و حس می کنم شعر من در گذر زمان دچار ان تحجر و ایستایی که خیلی ها دچارش می شوند ، نشده است . به هر حال این جایزه برای من خیلی میمون و مبارک است ، یکی همین که کتابم را در کنار کتاب شاعران جوانتر می بینم که برای همه شان ارزش و احترام قائلم ، دوم اینکه این جایزه از سوی کسانی به من اهدا می شود که شکل مردمی و خودجوش بودنشان بر تمام شکل های دیگر مرجح است . به هر حال باز هم از لطفتان تشکر می کنم و از این که قدم رنجه کردید ، سپاسگزارم و امیدوارم این کارتان روز به روز کامل تر و پابرجاتر بماند و ان شاالله مبنای یک حرکت سازنده و پویا در جامعه ادبی ما شود .

سپس به درخواست اعضای هیات داوران ، طبایی دو قطعه شعر از اخرین سروده هایش را قرائت کرد و در پایان ، جایزه این دوره توسط محمدهاشم اکبریانی به وی اهدا شد .

طبایی هنگام دریافت این جایزه خطاب به هیات داوران گفت : این جایزه مایه مباهات من هست ، از این جهت که شما نماینده سازندگان فکر و هدایتگران جامعه هستید و ارزو می کنم در راه نیک و مبارکی که در پیش گرفتید ، همیشه موفق باشید .

دومین دوره جایزه شعر خبرنگاران برگزیده نهایی خود را شناخت . این جایزه ، برای مجموعه شعر " شاید گناه از عینک من باشد " به علیرضا طبایی اهدا شد . هیات داوران عصر روز دوشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۸۶ به منزل طبایی رفتند و این جایزه را به او اهدا کردند . 

داوران دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران به منزل عليرضا طبايي رفتند تا از شاعر برگزيده‌شان تقدير كنند.

به گزارش خبرنگار بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ایسنا)، محمدهاشم اكبرياني - دبير جايزه - در ابتداي اين ديدار، خطاب به طبايي گفت: درواقع ما بايد ميزبان شما و شما بايد ميهمان مي‌بوديد، كه متأسفانه شرايط به‌گونه‌اي پيش رفت كه اين‌طور نشد. شما به گردن شعر حق داريد و يكي دو نسل خودشان را مديون‌تان مي‌دانند. بايد بيش‌تر به شعرتان توجه شود و گسترده‌تر از اين مطرح باشيد، ولي خب گاهي عواملي دخالت مي‌كنند كه يك شاعر آن‌طور كه شايسته است، معرفي نمي‌شود.

او در ادامه به اين موضوع اشاره كرد كه در داوري، علاوه بر اين‌كه به شعر يك سال توجه داشته‌اند، خواسته‌اند شعرهاي شاخصي هم كه پنهان مانده‌اند، بيش‌تر عرضه شوند.

اكبرياني از سال گذشته ياد كرد كه شاعري مطرح يا معرفي شد كه تازه‌كار و جوان بود و گفت: امسال هم با توجه به حقي كه طبايي در حوزه‌ي شعر دارد، اين انتخاب انجام شده است.

در ادامه، عليرضا طبايي با تقدير از پايه‌گذاري يك سنت بسيار شايسته در حمايت از شعر و ادبيات، گفت: برايم ارزش دارد كه مجموعه‌ي خبرنگاراني كه اين جايزه به آن‌ها تعلق دارد، به هيچ سازمان و نهادي وابسته نيستند و كاملا خودجوش و مردمي‌اند.

طبايي آمدن داوران جايزه‌ي شعر خبرنگاران را به منزلش فتح بابي مبارك توصيف كرد و گفت: رفتن به محل زندگي كسي كه شايستگي خاصي در قلمروهاي هنر دارد، خود نوعي بزرگداشت است. نفس آمدن افتخارآميز است و مي‌تواند مبناي كار پسنديده و جالبي باشد.

او همچنين خوشحالي خود را از اين انتخاب مضاعف توصيف و عنوان كرد: بعد از 50 سال در اين وادي قلم زدن، وقتي كتابم در كنار كتاب شاعران جوان‌ و نسل‌هاي تازه‌تر مورد توجه قرار گرفته است، باعث اميدواري و شادي است كه دچار تحجر و ايستايي - كه خيلي‌ها دچارش مي‌شوند - نشده باشم.

عليرضا بهنام - از داوران جايزه‌ي شعر خبرنگاران - هم با ابراز خوشحالي از اين‌كه در جريان اين جايزه توانسته است بيش‌تر با شخصيت و شعر طبايي آشنا شود، گفت، «شايد گناه از عينك من باشد» سروده‌ي عليرضا طبايي، كتابي است كه جا دارد همه آن را بخوانند و ابراز اميدواري كرد، اين جايزه باعث شود تا اين كتاب بيش‌تر خوانده و ديده شود.

عليرضا بهرامي - ديگر داور اين جايزه - نيز با اشاره به رقابت تنگاتنگ سه مجموعه‌ي شعر «شايد گناه از عينك من باشد» عليرضا طبايي، «تو - كجاست» م. مؤيد و «ساعت 10 صبح بود» احمدرضا احمدي در مرحله‌ي پاياني، دو ويژگي جايزه‌ي شعر خبرنگاران را ضامن ماندگاري و پويايي آن توصيف كرد و گفت: يكي از خصوصيات برخي از جايزه‌هاي ادبي اين است كه از نظر حمايت‌هاي مالي، به ارگان‌ها و نهادها وابسته و در پي تغيير مديريت‌ها و به محض قطع شدن حمايت‌ها، به جوانمرگي دچار مي‌شوند. از سوي ديگر، آن‌چه باعث شيفتگي و حضور خودم در بطن اين جريان شد، تعلق نداشتن آن به گرايش‌هاي خاص فكري و محفلي در حوزه‌ي ادبيات و شعر است.

تركيب و تكثر هيأت داوران، نهايت احترام به رأي يكديگر، اكراه نداشتن از انتخاب يك جوان شهرستاني و اصرار نداشتن به كشف استعدادهاي تازه و اصالت شعري را سرلوحه‌ي انتخاب قرار دادن، از ديگر ويژگي‌هاي مورد اشاره‌ي بهرامي درباره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران بود.

او در توضيح بيش‌تر يادآور شد: اصالت شعري سرلوحه‌ي انتخاب اين جايزه است و اين يعني صداقت؛ گوهر كميابي كه در جامعه‌ي امروز بيش از هر چيز به آن نياز داريم. شعر امروز بيش‌تر به صداقت، صحت و صلابت نيازمند است؛ تا هرگونه ژست شهامت، آزادگي و روشنفكري.

او در ادامه با بيان اين‌كه انتخاب اين جايزه، فارغ از ذهنيت‌سازي‌ها بوده است، گفت: انتخابي صورت گرفته كه شاعر و مجموعه‌ي شعرش در گذشته ريشه دارند و به افق‌هاي پيش رو نگاه مي‌كنند. نه مقاومت خاصي را در مقابل نوآوري مي‌بينيم و نه تعصب منفي نسبت به هر آن‌چه به گذشته مربوط است.

وي همچنين گفت: ما بيش‌تر به شاعراني نياز داريم كه روش و منش زندگي‌شان با ديدگاه‌هايي كه در اظهارات رسمي و آثار هنري‌شان دارند، منطبق باشد. شاعر بايد به درد بشري و جهان پيرامون خود حساس باشد، كه اين وظيفه براي بخش اطلاع‌رساني هم احساس مي‌شود. پس اگر اين جايزه براي برگزاري، امكان عمومي پيدا نكرد، ماهيت وجودي‌اش در مخاطره قرار نگرفت و توانست به نحو احسن به سرانجام برسد. چراكه انديشه، شيء يا متاع نيست كه بتوان آن را در جايي محدود كرد؛ انديشه را نمي‌توان در محاق خاصي فرو برد. اين درسي تاريخي براي ماست و البته انگار در برخي موراد اصرار داريم كه تجربه‌هاي تلخ تاريخي خود را باز تكرار كنيم.

بهرامي همچنين به حمايت شاعران و خبرنگاران از اين جايزه به‌عنوان يك سرمايه و مايه‌ي دلگرمي برگزاركنندگان در دو دوره‌ي پشت سرگذاشته، اشاره كرد.

عليرضا طبايي هم در بخش پاياني برنامه در صحبت‌هايي يادآور شد: يكي از ويژگي‌هاي اصلي كه بايد در گزينش هر اثر ادبي لحاظ شود، آن جوهره‌ي نابي است كه از هنر بايد در آن باشد. بايد به شعر بودن بيش از تمام ديدگاه‌هاي ديگر يك اثر توجه شود. اما چيزي كه در محاق فراموشي افتاده، دور شدن از شعريت شعر است و شايد به اين دليل است كه شعر ما دچار تشتت شده، كه نتيجه‌اش هم همين بحران كتابخواني است.

طبايي وقتي قرار شد براي حاضران شعر بخواند، عنوان كرد: اعتقادم بر اين است كه قالب به‌تنهايي نقش تعيين‌كننده‌اي در موفقيت شعر ندارد. مهم حرف است و اين‌كه چطور در قالب بنشيند.

او در ادامه يك شعر نيمايي و يك غزل خواند.

در پايان، اكبرياني لوح تقدير و جايزه‌ي شعر خبرنگاران را به طبايي اهدا كرد و طبايي هم گفت: شما نماينده و سازندگان فكر و هدايت‌گران جامعه هستيد؛ پس به دريافت اين جايزه افتخار مي‌كنم.

در دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران، مجموعه‌هاي شعر «تو - كجاست؟» از م. مؤيد (حسين مهدوي) و «ساعت 10 صبح بود» از احمدرضا احمدي نيز به‌عنوان كتاب‌هاي تقديري معرفي شدند.

همچنين هيأت داوران شامل: محمدهاشم اكبرياني، عليرضا بهرامي، سپيده جديري، عليرضا بهنام و زهير توكلي، از زنده‌ياد عمران صلاحي كه از او در سال 1385 كتاب «آن‌سوي نقطه‌چين‌ها...» منتشر شد، به پاس تلاش ارزشمندش در گسترش شعر تجليل كردند.

مجموعه‌ي شعر "شايد گناه از عينك من باشد" از عليرضا طبايي برگزيده‌ي دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران شد.

به گزارش بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ایسنا)، بنا بر اعلام دبيرخانه‌ي جايزه، مجموعه‌هاي شعر "تو - كجاست؟" از م. مؤيد (حسين مهدوي) و "ساعت 10 صبح بود" از احمدرضا احمدي نيز به‌عنوان كتاب‌هاي تقديري اين جايزه معرفي شدند.

هيأت داوران اين جايزه شامل: محمدهاشم اكبرياني، عليرضا بهرامي، سپيده جديري، عليرضا بهنام و زهير توكلي، همچنين از زنده‌ياد عمران صلاحي كه از او در سال 1385 كتاب "آن‌سوي نقطه‌چين‌ها..." منتشر شد، به پاس تلاش ارزشمندش در گسترش شعر تجليل كرده است.

اما متن بيانيه‌ي هيأت داوران دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران به اين شرح است: «جايزه‌ي شعر خبرنگاران توسط جمعي از منتقدان و شاعران خبرنگار با هدف تأسيس جايزه‌اي خصوصي و فارغ از شائبه‌هاي گروهي و محفلي و نيز ارج نهادن به تجربه‌هاي اصيل شاعرانه، سال گذشته بنيان گذاشته شد.

در دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران، شاعران پيشكسوت و جوان در ميان نامزدهاي نهايي حضور چشمگيري داشتند. بررسي هيأت داوران حاكي از آن است كه علاوه بر تنوع تجربه‌ها و تئوري‌هاي شعر، لحظه‌هاي ناب شاعرانه بخصوص در آثار جوانان، نويد ظهور نسلي غني با چشم‌اندازهايي وسيع‌تر و همه‌جانبه‌تر را به شعر ايران مي‌دهد.

با توجه به اين نكته، امكان معرفي شاعر و اثر برگزيده توسط هيأت داوران دشوار به نظر مي‌رسيد. با اين حال و همان‌گونه كه معرفي نامزدهاي دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران نشان داد، از هر دو نسل، كتاب‌هاي شايسته و برجسته‌اي مي‌توان معرفي كرد. بدين ترتيب، هيأت داوران دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران از ميان نزديك به 70 اثر رسيده به دبيرخانه، 11 اثر را به‌عنوان نامزدهاي مرحله‌ي نهايي خود انتخاب و از آن ميان، دو اثر را به عنوان آثار تقديري و يك اثر را به‌عنوان برگزيده‌ي دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران معرفي مي‌كند.

هيأت داوران دومين دوره‌ي جايزه‌ي شعر خبرنگاران اميدوار است با فراهم شدن شرايطي مناسب، امكان چاپ و انتشار آثار بيش‌تري از شاعران فراهم شود. اين هيأت همچنين بر تأثير فضاي باز فرهنگي در كشف، رشد و معرفي خلاقيت‌هاي اصيل ادبي و هنري تأكيد مي‌ورزد.

دبيرخانه‌ي دومين جايزه‌ي شعر خبرنگاران در پايان از مدير نشر "امرود" - پونه ندايي - به خاطر حمايت مالي جايزه تشکر مي‌كند.»