«علیرضا طبایی» در سال ۱۳۲۳ در شهر شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشته ریاضی به پایان برد و در همان سالها در زمینه ادبیات و روزنامهنگاری مقام اول را در سطح آموزشگاههای کشور كسب كرد.
سرایش شعر و همکاری با مطبوعات را از همان زمان آغاز کرد و اولین شعرش در سال ۱۳۳۷ در مجلهی «سپید و سیاه» منتشر شد. پس از آن، دیگر آثارش در صفحات شعر روزنامهها، مجلات هفتگی و ماهنامههای ادبی از جمله: سخن ، نگین ، رودکی ، فردوسی ، تهران مصور ، امید ایران ، زن روز ، اطلاعات هفتگی ، اطلاعات بانوان ، کیهان ، پیغام امروز و ... به چاپ رسید.
اولین مجموعه شعرش ـ جوانههای پاییز ـ را در تیرماه ۱۳۴۴ منتشر کرد که بزرگانی چون دکتر خانلری ، شمیم بهار و فریدون مشیری بر آن نقد نوشتند.
دیدگاه و زبان شعری طبایی بعد از انتشار جوانههای پاییز دیگرگون شد و با سرودن آثاری چون «شعری برای ویتنام» (مجله فردوسی ـ بهمن ۱۳۴۴) و «حماسهای برای قاره سیاه» (مجله فردوسی ـ ۱۳۴۶) و ... راهی متفاوت برگزید. شعر ویتنام او، به ویژه، مورد استقبال بینظیر قرار گرفت و به زبانهای مختلف ترجمه و منتشر شد و از سوی حدود شصت سازمان و تشکل بینالمللی دفاع از حقوق بشر مورد تقدیر قرار گرفت.
طبایی در نیمه اول سال ۱۳۴۷ برای ادامه تحصیلات دانشگاهی راهی تهران شد و تا امروز در این شهر اقامت گزیده است. او تحصیلات خود را تا سطح کارشناسی ارشد در رشته ادبیات دراماتیک به پایان رساند.از همین سال، مسوولیت اداره صفحات شعر مجله «جوانان امروز» را پذیرفت و در طول ۱۴ سال، با انتشار اشعار شاعران جوانی که پایگاهی برای عرضه آثار خود نداشتند، بسیاری از شاعران مستعد آن روزگار و صاحب نام امروز را به جامعه ادبی معرفی کرد.
او همجنین مدتی سردبیری «فصلنامه هنر» را نیز بر عهده داشت.
طبایی از سال ۱۳۴۸ در کنار شاعرانی چون ایرج جنتی عطایی ، نوذر پرنگ و پرویز وکیلی به ترانهسرایی هم پرداخت و با سرودن ترانههایی چون «طلسم آرزوها» ،«کوچه میعاد»،«عشق تو نمیمیرد» ،«شهر فرنگه چشمات»، «مرد سرگردان» و ... توانایی خود را به نمایش گذاشت. بعد از چند سال، به دلیل فضای حاکم بر کار ترانه سرایی، دیگر اقبالی به ادامه این راه نشان نداد.
طبایی در زمینه نقد شعر هم فعال بود و بر آثار بزرگانی چون نیما یوشیج ، سهراب سپهری ، محمد زهری ، اسماعیل خوئی ، نوذر پرنگ و ... نقد نوشته است. علاوه بر این مقالات متعددی در زمینه شعر در بسیاری از نشریات تخصصی منتشر کرده است.
در کنار فعالیتهای ادبی و مطبوعاتی، سالها به امر آموزش در دبیرستان علامه حلی تهران و مراکز آموزشی دیگر پرداخت.
از طبایی تا امروز مجموعه شعرهای زیر منتشر شدهاند: «جوانههای پاییز» سال ۱۳۴۴، انتشارات پیروز تهران ـ «از نهایت شب» سال ۱۳۵۰، انتشارات بامداد تهران ـ «خورشیدهای آن سوی دیوار» سال ۱۳۶۰، انتشارات توس تهران ـ «شاید گناه از عینک من باشد» سال ۱۳۸۵، انتشارات آیینه جنوب تهران؛ مجموعه اخیر به عنوان کتاب سال، برگزیده جایزه شعر خبرنگاران شد .
سایت آتی بان
